Waar stond ik zes maanden geleden?
Zes maanden geleden zat ik nog volledig in de overlevingsstand. Ik liep tegen mijn grenzen aan en had het gevoel dat ik de controle over de situatie kwijt was. Thuis, op school en op de bso ging het niet goed. Adam liep emotioneel vast, waardoor hij niet tot leren kwam en hele heftige dingen zei en deed. Het voelde alsof alles steeds verder achteruitging. Ook zelf had ik moeite om mijn emoties te reguleren en zag ik weinig perspectief.
Waar staan we nu?
Op dit moment voel ik me emotioneel veel stabieler. Ik merk dat ik langzaam uit de overlevingsstand kom, al ben ik daar nog niet helemaal uit. Adam maakt grote stappen. Hij komt weer tot leren, geeft beter aan wat hij voelt en waar hij tegenaan loopt, en de communicatie tussen ons is sterk verbeterd. Ook thuis, op school en op de bso gaat het beter. Er zijn duidelijke grenzen en meer rust ontstaan.
Welke interventies hebben geholpen?
Wat het meeste heeft geholpen, is dat ik duidelijker grenzen ben gaan stellen en daar ook consequent in ben geworden. Ik ben gaan doen wat ik zeg en zeggen wat ik doe. Daarnaast heeft emdr therapie Adam geholpen bij het verwerken van zijn trauma. Ook ben ik zelf actief aan de slag gegaan in therapie. De gezinscoach is tijdens het proces ook nauw betrokken geweest.
Daarnaast heb ik onderzoek laten doen naar mijn eigen functioneren, wat heeft geleid tot een Adhd diagnose. Daardoor begrijp ik mezelf beter en kan ik beter omgaan met mijn belastbaarheid. Ik heb geleerd om hulp toe te laten, adviezen daadwerkelijk toe te passen en mijn grenzen beter te bewaken, zowel richting Adam als richting anderen.
Door de verschillende trajecten die zijn ingezet, heb ik ook veel kennis opgedaan. Ik ben beter gaan begrijpen wat Delft Support doet, wat de rol van het samenwerkingsverband is en welke mogelijkheden er zijn binnen verschillende vormen van onderwijs, waaronder speciaal onderwijs en cluster 4.
Daarnaast ben ik actiever gaan meedenken, informatie gaan verzamelen en deze gaan delen met betrokken professionals. Ik heb geleerd om beter te onderbouwen waarom ik bepaalde keuzes maak. Daardoor voel ik mij sterker in mijn rol als ouder en kan ik beter opkomen voor wat Adam nodig heeft.
Welke inzichten heb ik opgedaan?
Ik heb geleerd dat duidelijkheid, structuur en consequent zijn veel rust geven. Wanneer er iets gebeurt, probeer ik niet direct te reageren vanuit emotie, maar eerst te begrijpen wat er is gebeurd, wat Adam voelde en wat hij de volgende keer anders kan doen.
Ik merk daarnaast dat ik Adam steeds beter kan helpen bij het herkennen, benoemen en reguleren van zijn emoties. Door hem hierin te begeleiden, leer ik dit tegelijkertijd ook steeds meer bij mezelf.
Het proces dat Adam doorloopt, heeft mij daardoor ook veel over mezelf geleerd. Terwijl ik hem leer omgaan met emoties, grenzen en frustraties, ben ik diezelfde vaardigheden zelf ook verder aan het ontwikkelen.
Ik heb ook geleerd dat ik niet alles alleen hoef te dragen. Hulp vragen en hulp accepteren is geen zwakte, maar juist een kracht.
Ik ben nog steeds aan het leren en ontwikkelen, maar als ik terugkijk zie ik duidelijk hoeveel stappen we samen hebben gezet. Waar we zes maanden geleden vooral bezig waren met overleven, zie ik nu weer ruimte voor ontwikkeling, groei en toekomstperspectief.
"Waar we zes maanden geleden vooral bezig waren met overleven, zie ik nu weer ruimte voor ontwikkeling, groei en toekomstperspectief."